Türkiye’de çevre mühendisliği disiplininin gelişimi, 20. yüzyılın ikinci yarısında artan sanayileşme, kentleşme ve çevre sorunlarıyla paralel olarak ivme kazanmıştır. İlk olarak 1970’li yıllarda, İstanbul Teknik Üniversitesi bünyesinde İnşaat Fakültesi’ne bağlı olarak kurulan “Çevre Mühendisliği Anabilim Dalı”, bu alandaki öncü akademik adımı oluşturmuştur. 1978 yılında İTÜ Çevre Mühendisliği Bölümü’nün lisans düzeyinde eğitime başlamasıyla birlikte çevre mühendisliği, bağımsız bir mühendislik disiplini olarak kurumsallaşmıştır. 1980’li ve 1990’lı yıllarda art arda birçok üniversitede benzer bölümler açılmış; Türkiye’de çevresel farkındalığın artmasıyla birlikte atık su arıtımı, katı atık yönetimi, hava kirliliği kontrolü ve sürdürülebilir kalkınma gibi alanlarda uzman mühendis yetiştirme ihtiyacı akademik programlara yansımıştır. Günümüzde Türkiye genelinde birçok üniversitede çevre mühendisliği lisans, yüksek lisans ve doktora programları yürütülmekte; bu programlar çevre sorunlarına bilimsel ve mühendislik temelli çözümler üreten nitelikli insan kaynağı yetiştirmeyi amaçlamaktadır.